Ik heb een belangrijk bericht, waaraan ik jullie hulp vraag..
 
Het gaat zich om mijn moeder, die het in haar leven heel moeilijk heeft en zichzelf ontkent in alles wat er mis gaat in haar leven.
Ik wil en doe haar helpen, maar het is uiteindelijk haar keuze in “hoe” ze kiest te leven.
Toch…, de ondersteuning vanuit liefde gegeven is en doet wonderen.
Liefde stimuleert haar om weer vrij te zijn en niet bezig te houden met de pijn van het verleden..
 
Wat mijn vraag is aan jullie, of wij eventjes een liefdevolle gedachte en innerlijke knuffel mogen sturen aan mijn moeder Tonnie van Caspel/Peters geboren op 16 september 1960, omdat zij ondanks dat ze het mij heel moeilijk heeft gemaakt en nog steeds in mijn leven, mij wel degelijk veel heeft geholpen, want zonder haar ben ik nooit zover gekomen als waar ik nu ben, in alles wat is misgegaan verdiend zij nu wel degelijk een wel de dikste knuffel van de wereld, maar alleen is de afstand tussen ons wel groot vanwege onbegrip in “hoe” anders ik ben en zij zo overbezorgd is dat ze in deze negatieve gedachtes verdwaalt is en ze niet weet hoe met mij of zichzelf om te gaan, ik ben haar zo zeer dankbaar in wat zij voor mij mogelijk heeft gemaakt en wel onbewust zoveel meer gegeven heeft qua zelfkennis in verrijking tot mij, dat is niet te bevatten hoe sterk mijn dankbaarheid is, toch is er een blokkade die zij niet wil afbouwen en wij wonen nog in dezelfde huis en in 2 uiterste tegengestelde werelden, licht en donker, daarom vraag ik aan jullie extra steun om de liefde nog krachtiger te maken dat het de pijn in haar oplost en neutraliseert door de overweldigende kracht van positieve aandacht, want dit is wat zij nu eindelijk wel verdient, positieve aandacht… mijn wens is om een eigen plekje te krijgen, want we zitten echt te dicht op elkaar in dit kleine huisje en dat kan wel eens vervelend zijn en ten koste van de energie die ik zo graag wil gebruiken om meer te kunnen schrijven vanuit de hogere sfeer dat is opgebouwd uit de kracht van liefde, maar vanuit 2 verschillende werelden is dit soms wel een uitdaging om hoog bewust te blijven, want ik word soms te gemakkelijk meegezogen in de pijn dat ze niet kan en wil loslaten en dit doet me zeer, en natuurlijk trek ik me dit persoonlijk aan, want uiteindelijk hoe vervelend de situaties ook mogen lijken, het is en blijft je moeder waarvan je er maar 1 hebt, dit mogen we waarderen dat wij als wonder mogen bestaan dankzij haar, eer je ouders, soms lijkt het een uitdaging om het goede te zien terwijl ze zichzelf verwaarlozen met de negatieve levenshouding waarmee je niet mag en kunt bemoeien, vandaar doet het zeer, want ik wil me niet bemoeien met de ander, zelfs al is het mijn biologische moeder, maar je wilt wel helpen, de liefde stimuleert bevrijding en verlossing van het kwaad dat greep houd aan het hart van mijn moeder die maar lager bewust blijft leven, en de afstand tussen ons omdat we te verschillend zijn en te veel op elkanders nek hangen is wat soms mag botsen, met botsen bedoel ik dat ik probeer de ruimte te creëren maar het huis is te klein en ze zit met genoeg dingen dat ze niet kwijt kan maar haar wel degelijk kwelt en niet de wil heeft om los te laten, laten we saampjes de kracht van liefde vergoten en haar verlossen van de kwelling en de vreugde weer laat ervaren in de bevrijding van de pijn dat haar laag bewust houdt, dankjewel lieve mensjes voor jullie extra aandacht en hulp, samen de liefde vergroten in de positieve aandacht zal een nog sterker effect hebben, dankjewel xx
 
Marcel Stegers – childoflight16
 
Hier is een foto van haar met haar man Hans van Caspel, toch is dit een oudere foto van 10 jaartjes terug, maar hier een prachtig stukje film van de mooie familie moment saampjes xx


Familie van Marcel bij elkaar op zondag ochtend